สถานที่ท่องเที่ยว

ตลาดน้ำอัมพวา http://www.thaiweekender.com

                ตลาดน้ำที่ไหน ๆ ก็ติดตลาดกันแต่ตอนเช้าทั้งนั้น แต่ที่ตลาดน้ำอัมพวาเขาเรียกว่าเป็น "ตลาดน้ำยามเย็น" ที่เริ่มติดตลาดเอาตอนบ่ายสี่โมงไปยันค่ำ ขับรถสบาย ๆ จากกรุงเทพไปชั่วโมงเศษก็ถึงแล้ว  ที่นี่นอกจากจะมีอาหารสารพัดให้เลือกชิมแล้วยังมีบรรยากาศห้องแถวเรือนไม้สองฟากคลองของเก่าแก่ให้ได้ย้อนอดีตกลับไปชื่นชมกันด้วย

                อาหารการกินแสนถูกเพียงจานละ 10 บาท 15 บาท ที่สำคัญแม่ค้าแม่ขายจะพายเรือมาจอดให้คุณเกาะตลิ่งสั่งขึ้นมาชิมกัน และความที่เป็นตลาดเย็นอย่างนี้ก็เลยมีกิจกรรมล่องเรือไปชมหิ่งห้อยตัวน้อยส่องแส่งวับแว่บกันอีกด้วย เก๋ไก๋ไม่เหมือนใครเลยทีเดียว แต่ถ้าสนใจจะไปเที่ยวกันอย่าลืมว่า ตลาดมีเฉพาะ ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เท่านั้น

                        นอกจากเรืออาหารในคลองแล้ว สองข้างทางทั้งสองฝั่งสะพานยังมีร้านให้เดินเลือกชมกันอีกเพียบ    

  ลูกชุบดีไซน์เก๋ สีสวย  มีรูปหมีพูห์ด้วยซิ  เด็ก ๆ ชอบกันใหญ่

         ที่ตลาดน้ำอัมพวาเป็นตลาดเก่าแก่ เมื่อสัก 50-60 ปีก่อนที่นี่ถือเป็นตลาดนัดทางน้ำที่ใหญ่ที่สุดในสมุทรสงครามเลย แต่ก็เหมือนกันที่อื่น ๆ ก็คือพอถนนหนทางสะดวกมากขึ้น ตลาดการค้าก็ย้ายไปอยู่ริมถนนกันหมด แต่ชาวอัมพวายังคงอนุรักษ์รูปแบบการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนไว้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ จนมาได้รับรางวัลชุมชนอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี 2545 จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ไป เพราะงั้นก็น่าจะแวะมาชมบ้านเรือสองฝั่งคลองกันสักหน่อยด้วย

ตลาดอินโดจีน จังหวัดมุกดาหาร

                ตลาดอินโดจีนปัจจุบันตั้งอยู่ที่ตำบลศรีบุญเรือง อำเภอเมืองมุกดาหาร บริเวณถนนสำราญชายโขง ตลาดยาวประมาณ เกือบ 1 กม. เห็นจะได้  ในวันธรรมดาตอนกลางวัน ในช่วงที่ไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยว ร้านค้าแถวนี้ดูจะเงียบเหงา

                ตลาดอินโดจีน อยู่ติดริมแม่น้ำโขง ฝั่งลาวคือเมืองสุวรรณเขต ถือว่าเป็นเมืองใหญ่ เริ่มมีการจำหน่ายครั้งแรกเมื่อปี 2523โดยมีแม่ค้ามาจำหน่ายบนรถเข็น สินค้าที่นำมาจำหน่ายให้นักท่องเที่ยวที่มาชมทัศนียภาพสองฝั่งโขง ซึ่งจะเป็นมะขามหวาน และอาหารขบเคี้ยวทั่วไปเนื่องจากทั้งสองฝั่งต่างก็เป็นเมืองที่มีผู้คนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ความคับคั่งของตลาดจึงเริ่มเกิดขึ้น อย่างจริงจัง ในปี 2528โดยเทศบาลเมืองมุกดาหารและคณะกรรมการวัดศรีมงคลใต้จึงได้อนุญาตให้แม่ค้าเข้ามาตั้งร้านจำหน่ายสินค้าบริเวณวัดศรีมงคลใต้ มีการนำหมูยอ แหนมหมู อาหารขึ้นชื่อของจังหวัดมุกดาหารมาจำหน่ายแก่ท่องเที่ยวซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างดี

                  สี่แยกตลาดอินโดจีน เป็นทางแยกที่ตรงกับศาลาเรารักมุกดาหารพอดี หากต้องการเดินทางมายังตลาดอินโดจีนแล้วกลัวว่าจะหลงทางเมื่อเข้าเขตจังหวัดมุกดาหารให้พยายามขับถนนเลียบแม่น้ำโขงครับยังไงๆ ก็ต้องเจอแน่ เมื่อถึงสี่แยกนี้ยังสามารถเลือกได้ว่าจะจอดไว้ที่ถนนสมุทรศักดารักษ์ หรือว่าจะขับเข้าไปในตลาดหาที่จอดหน้าวัดศรีมงคลใต้ดีแต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะไม่มีที่จอด แต่วันนี้ผมมาเก็บภาพในวันธรรมดาจะดูเงียบเหงาไปหน่อยแต่ถ้าวันเสาร์อาทิตย์จะคึกคักกว่านี้มาก

                เครื่องครัวราคาประหยัด เดินเข้าซอยมาไม่นานก็จะเจอร้านนี้ มีเครื่องครัวนานาชนิดหลากหลายขนาดให้เลือกซื้อเลือกหา ดูจากสภาพแบบนี้เคยซื้อมาใช้เหมือนกันทีแรกคิดว่าอยู่ได้ไม่นานก็ต้องเสียแน่ อย่างมีดทำครัวเอาเข้าจริงอยู่ได้หลายปีทีเดียวครับ

                ศาลาเรารักมุกดาหาร อาศัยเป็นจุดนัดพบกับเพื่อนๆ ที่เดินทางมาด้วยกันก็ได้ครับรับรองหากันเจอแน่ ศาลาเรารักมุกดาหารเป็นศาลาริมแม่น้ำโขงซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับตลาดอินโดจีนมีขนาดใหญ่มองเห็นได้ง่าย              

สิ่งที่คนไทยทานกันทุกวัน(ข้าวไทย)

 ประวัติของข้าวไทย -:-

       ในประเทศไทย เมล็ดข้าวที่เก่าแก่ที่สุดที่พบมีลักษณะคล้ายข้าวปลูกของชุมชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ อายุราว 3,500-3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ได้แก่รอยแกลบข้าวซึ่งเป็นส่วนผสมของดินที่ใช้ปั้นภาชนะดินเผาที่โนนนกทาตำบลบ้านโคก อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เป็นหลักฐานที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเก่าแก่ที่สุดคือประมาณ 3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช

            หลักฐานอื่น ๆ ที่แสดงให้เห็นว่าสยามประเทศเป็นแหล่งปลูกข้าวมาแต่โบราณ อาทิ เมล็ดข้าวที่ขุดพบที่ถ้ำปุงฮุง จังหวัดแม่ฮ่องสอน แสดงว่ามีการปลูกข้าวในบริเวณนี้เมื่อ 3,500-3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือราว 5,400 ปีมาแล้ว แกลบข้าวที่พบที่ถ้ำปุงฮุง มีทั้งลักษณะของข้าวเหนียวเมล็ดใหญ่ที่เจริญงอกงามอยู่ในที่สูงเป็นข้าวไร่และข้าวเจ้า แต่ไม่พบลักษณะของข้าวเหนียวเมล็ดป้อม หรือข้าวพวก Japonica เลย

           แหล่งโบราณคดีที่บ้านเชียงจังหวัดอุดรธานีพบรอยแกลบข้าวผสมอยู่กับดินที่นำมาปั้นภาชนะดินเผากำหนดอายุได้ใกล้เคียงกับแกลบข้าวที่ถ้ำปุงฮุง คือประมาณ 3,500-2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชลักษณะ

เป็นข้าวเอเชีย (Oryza sativa) พวกเมล็ดป้อมพันธุ์ Japonica       

           หลักฐานการค้นพบเมล็ดข้าว เถ้าถ่านในดินและรอยแกลบบนเครื่องปั้นดินเผาที่โคกพนมดีอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี แสดงให้เห็นถึงชุมชนปลูกข้าวสมัยก่อนประวัติศาสตร์ชายฝั่งทะเล นอกจากนี้ยังพบหลักฐานคล้ายดอกข้าวป่าเมืองไทยที่ถ้ำเขาทะลุ จังหวัดกาญจนบุรี อายุประมาณ 2,800 ปี (อาจจะก่อนหน้าหรือหลังจากนั้นประมาณ 300 ปี) ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อยุคหินใหม่ตอนปลายกับยุคโลหะตอนต้น      

                ส่วนหลักฐานภาพเขียนบนผนังถ้ำหรือผนังหินอายุไม่น้อยกว่า 2,000 ปี ที่ผาหมอนน้อย บ้านตากุ่ม ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี บันทึกการปลูกธัญพืชอย่างหนึ่ง มีลักษณะเหมือนข้าว ภาพควายแปลงพืชคล้ายข้าวอาจตีความได้ว่ามนุษย์สมัยนั้นรู้จักข้าวหรือการเพาะปลูกข้าวแล้วศาสตราจารย์ชิน อยู่ดี สรุปไว้เมื่อ ปี พ.ศ. 2535 ว่าประเทศไทยทำนาปลูกข้าวมาแล้วประมาณ 5,471 ปี (นับถึง ปี พ.ศ. 2514) ก่อนการปลูกข้าวในประเทศจีนหรืออินเดียราว 1,000 ปี ผลของการขุดค้นที่โนนนกทาสนับสนุนสมมติฐานที่ว่าข้าวเริ่มปลูกในทวีปเอเชียอาคเนย์ในสมัยหินใหม่ จากนั้นแพร่ขึ้นไปที่ประเทศอินเดียประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศเกาหลี

ประวัติตัวอักษร

ผู้ให้กำเนิดอักษรไทย

ข้อมูลส่วนพระองค์

                พระปรมาภิไธย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช

                พระอิสริยยศ   พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย

                พระราชบิดา   พ่อขุนศรีอินทราทิตย์

                พระราชมารดา พระนางเสือง

การครองราชย์

                ราชวงศ์       ราชวงศ์พระร่วง

                ทรงราชย์     พ.ศ. 1817 - พ.ศ. 1860 (โดยประมาณ)

                ระยะเวลาครองราชย์   40 ปี(โดยประมาณ)

อักษรไทย      

              อักษรไทย เป็น อักษรที่ใช้เขียนภาษาไทย และภาษากลุ่มน้อยอื่นๆ ในประเทศไทย มีพยัญชนะ 44 รูป สระ 21 รูป วรรณยุกต์ 4 รูป และเครื่องหมายอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง พยัญชนะไทยจะเรียงตัวไปตามแนวนอน จากซ้ายไปขวา ส่วนสระจะอยู่หน้า บน ล่าง 

และหลังพยัญชนะประกอบคำแล้วแต่ชนิดของสระ

       อักษรไทยไม่มีการแยกอักษรตัวใหญ่หรืออักษรตัวเล็กอย่างอักษรโรมัน และไม่มีการเว้นวรรคระหว่างคำ เมื่อจบหนึ่งประโยคจะลงท้ายด้วยการเว้นวรรค กับมีเครื่องหมายวรรคตอนจำนวนหนึ่ง

              ภาษาไทยมีตัวเลขเป็นของตัวเอง แต่นิยมใช้เลขอารบิกเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตประจำวัน

พยัญชนะ

พยัญชนะไทย มี ๔๔ รูป ดังนี้

                ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ

                ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ